Metoda projektów

samodzielne

Chyba każdy rodzic, myśląc o przyszłości swojego dziecka, chciałby je widzieć w pełni zdrowia, w szczęśliwej rodzinie i na dobrze opłacanym stanowisku. Jak zatem pomóc naszym dzieciom w realizacji ich marzeń oraz osiąganiu sukcesów? Przede wszystkim musimy dać im przestrzeń i możliwość do tego, aby mogły się rozwijać.

W obecnych czasach coraz mniej jest miejsca na samodzielne myślenie. Informacja jest nam podawana, a to, czego się od nas wymaga, to jedynie właściwie jej odtworzenie. Gdzie w takim razie podziała się forma zdobywania wiedzy?

Metoda projektów

Jedną z metod pozwalających i zachęcających do samodzielnego odkrywania jest metoda projektów, którą z powodzeniem można realizować już od najmłodszych lat. Polega ona w dużej mierze na samodzielnym inicjowaniu działań oraz zachęca do współpracy i korzystania z różnorodnych źródeł informacji. Ja swoją przygodę z projektami rozpoczęłam dopiero w tym roku, ale już niewątpliwie dostrzegam płynące z niej korzyści.

Temat powinien być dosyć konkretny, najlepiej namacalny. Przykładowo „drzewo”. Zagadnienie, którego będzie dotyczył projekt, wynika z obserwowania dzieci, co jest w strefie ich aktualnego zainteresowania, co wzbudza w nich żywe emocje i za czym chętnie podążają. To jedno z zadań nauczyciela, który podczas trwania projektu odgrywa bardziej rolę obserwatora, towarzysza oraz sprawuje funkcji organizatora.

Mapa myśli

Ważnym i niezbędnym elementem, od którego zaczynamy przygodę z projektem, jest stworzenie mapy myśli, do której wracamy podczas jego trwania. Najpierw ustalamy, co wiemy na temat naszego wybranego zagadnienia. Następnie to, czego byśmy się chcieli dowiedzieć, oraz propozycje i sposoby, jak pozyskać na nie odpowiedzi. Przykładowo, jeśli tematem, który nas interesuje, jest drzewo, pytanie, które stawiamy, może brzmieć „jakie drzewa rosną w okolicy przedszkola?” – na sposób realizacji dzieci mogą zaproponować wspólny spacer połączony z samodzielnym wykonywaniem zdjęć. Wywołane mogą posłużyć nam do zrobienia mapy okolicy. Ponieważ to dzieci są twórcami i realizatorami projektu, ich zaangażowanie jest bardzo duże. Metoda, w której dzieci uczą się od siebie wzajemnie i same poszukują rozwiązań swoich problemów, jest najbardziej efektywna, jeśli chodzi o metody nauczania. Nie ma nawet sensu porównywać jej do pokazu czy tym bardziej wykładu. Nie bez znaczenia są też relacje, w jakie mają okazje wejść uczestnicy, oraz więzi, jakie tworzą się między nimi podczas planowania zadań czy rozwiązywania trudności.

Praca w zespole

Praca w zespole niesie za sobą wiele korzyści takich jak: wyrażanie własnych opinii, poszukiwanie kompromisów czy dyskutowanie.
Z tego wynika, że metoda projektów daje również możliwość poszanowania dla indywidualności przy jednoczesnej pracy dla wspólnego dobra. Mimo że praca nad jednym zagadnieniem z pozoru wydaje się dosyć uboga w przekaz czy zasięg możliwych do pozyskania informacji, jednak dobrze zaplanowana może dotykać każdego z obszarów zawartych w podstawie programowej.

Ćwiczymy matematykę i słownictwo

Podczas realizacji projektu ćwiczymy zarówno elementy z zakresu edukacji matematycznej, jak i językowej. Możemy mierzyć, tworzyć zbiory, wzbogacać swoje słownictwo, dbamy o rozwój fizyczny, jak też społeczny, poznajemy poprzez wszystkie zmysły, przez co rozwijamy się wielokierunkowo. Ponieważ istotnym punktem projektów jest współpraca, warto nawiązać ją również z rodzinami czy środowiskiem lokalnym. Może warto zaprosić eksperta z danej dziedziny, który będzie mógł nam pomóc czy odpowiedzieć na nurtujące nas pytanie. Rodziców zaś możemy poprosić o przyniesienie jakichś przedmiotów związanych z tematem. To również zachęca do zadawania kolejnych pytań o związek, jaki dostrzegają dzieci pomiędzy przyniesionymi rzeczami
a omawianym zagadnieniem.

Współpraca rodziców

Dużo mówi się na temat współpracy rodziców z placówkami oświatowymi. Należy przez to rozumieć nie tylko nasuwające się od razu reagowanie na problemy, ale również – a właściwie przede wszystkim – zacieśnianie więzi i angażowanie w pracę na rzecz polepszenia jakości usług edukacyjnych. To od nas, od naszego zaangażowania i energii zależy rozbudzenie kreatywności i chęci do podejmowania nauki przez nasze dzieci. To jest właśnie budowanie przestrzeni do samodzielnego rozwoju, o której wspomniałam na początku.

Zakończenie projektu

Ostatnim elementem, który jest podsumowaniem zarówno działań, aktywności, jak i wielopłaszczyznowej współpracy, jest zakończenie projektu. To punkt, w którym dzieci prezentują zainteresowanym swoje doświadczenia, zdobyte informacje oraz cały przebieg projektu. Może odbywać się to w formie wystawy, książki czy nawet inscenizacji. Ten etap również mogą zaplanować dzieci…

Samodzielne poszukiwanie i dochodzenie do wniosków – to właśnie jest „zdobywanie wiedzy i umiejętności”, a jak z doświadczenia wiemy, to, co zdobyte wysiłkiem i trudem, zostanie z nami na dłużej i bardziej to docenimy, niż to, co zostanie nam podane.